Temel Sektörlerde Gelişmeler 1 : Tarım Sektörü

Tarımsal faaliyet, ana yapı olarak bitkisel ve hayvansal üretimle balıkçılık faaliyetlerinden ibarettir.

İktisadi gelişme sürecinde tarım sektörünün önemine ilk kez sistema­tik olarak değinen iktisat ekolü Fizyokrasi’dir. Fizyokrasi’nin kurucusu Fran­sız iktisatçı Quesnay’e göre, bir ekonomide tarım sektörü gelişmeden diğer üretim unsurlarının gelişmesi mümkün değildir.

Dar anlamda tarım; ekim, dikim, bakım ve yetiştirme yoluyla bitki ve bitkisel ürünler, hayvan ve hayvansal ürünler üretilmesi veya bunların üreticileri tarafından işlenip değer­lendirilmesi faaliyetlerini kapsar.

Geniş anlamda tarım ise bitkisel ve hayvansal ürün üretiminin yanı sıra, bu ürünlerin yetiştiricileri tarafından işlenmesini, orman­cılık ve balıkçılık faaliyetlerini, tarımsal ürünlerin taşınmasını ve saklanmasını, üre­ticiler tarafından satılmasını ve tarım alet ve makinelerinin üretim faaliyetlerinde bir bedel karşılığında kullandırılmasını kapsar.

Tarım Sektörünün İşlevleri

  • İnsanların besin gereksinimlerini karşılamak
  • Sürdürülebilir kalkınmanın sağlanmasına yardımcı olmak
  • Sanayi sektörüne ham madde sağlamak
  • Tarım dışı sektörlere istihdam sağlamak
  • Tarım dışı sektörlerde üretilen mal ve hizmetlere talep yaratmak
  • Çevre sağlığı ve toplumun ruhsal dengesini korumak

Tarım Sektörünün Genel Özellikleri;

  • Tarımsal üretim iklim şartlarına bağlıdır
  • Tarımsal üretim mevsimlerin ritmine bağlıdır
  • Tarım kesiminde üretim tekniklerini geliştirebilme imkânları sınırlıdır
  • Tarımsal mallar talebinin gelir esnekliği düşüktür
  • Tarım sektöründe üretim alanları dağınıktır
  • Tarımsal işletmelerin içerisinde bulundukları piyasa koşulları farklılık arz eder
  • Tarım sektöründe “azalan verimler kanunu” geçerlidir
  • Tarımsal ürün fiyatları istikrarsızdır.

 

  • Toprak Mahsulleri Ofisi (TMO) tahıl ürünleri piyasasında alıcı pozisyonunda,
  • Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü (TİGEM) tohumculuk ve damızlık sektörlerinde kaliteli girdi temini için üretici olarak ve dolaylı bir şekilde piyasa yönlendiricisi konumunda,
  • Et ve Balık Kurumu (EBK) canlı hayvan ve et piyasasında üretici ve düzenleyici olarak,
  • Çay- Kur ise çay piyasasında üretici ve yönlendirici olarak faaliyet göstermektedir.

Ekilen toplam tarım arazilerinin her yıl yaklaşık dörtte biri nadasa bırakılmaktadır. Türkiye’de tarım arazileriyle ilgili en önemli sorun, çoğunlukla arazile­rin oldukça küçük birimlerden oluşması ve aşın parçalılık durumudur.Türk tarım sektörünün en büyük sorunlarından biri de tarım işlenmelerinin küçük geleneksel aile işletmeler şeklinde olmasıdır.

Bitkisel Tarım Sektörü ve Bitkisel üretim

Türkiye’de toplam ta­rımsal üretim değerinin %48’i bitkisel üretime, kalan %52’si ise hayvansal üretime aittir (2010 yılı itibarıyla). Bitkisel üretim faaliyeti de temel alt üretim alanları itibarıyla üç grupta toplanabilir:

  • Tahıllar ve diğer bitkisel ürünler,
  • Sebzeler,
  • Meyveler, içecek ve baharat bitkileri.

En fazla üretilen sebze­ler ise sırasıyla domates, karpuz, biber, soğan, hıyar, kavun, patlıcan, la­hana, fasulye ve maruldur.

Üretilen meyveleri üretim değerleri bakımından sırasıyla aşağıdaki başlıklar al­tında toplamak mümkündür:

  • Üzüm,
  • Turunçgiller (portakal, mandalina ve limon gibi),
  • Yumuşak çekirdekli meyveler (elma, armut, ayva vb.),
  • Taş çekirdekli meyveler (şeftali, erik, kayısı, kiraz, vişne vb.),
  • Zeytin,
  • Çay
  • Sert kabuklu meyveler (badem, fındık, ceviz, kestane, Antep fıstığı vb.),
  • Diğer meyveler (çilek, dut, nar, ahududu, keçiboynuzu gibi),
  • Tropikal meyveler (incir, muz, kivi, avokado vb.) ve
  • Baharat bitkileri (kırmızı biber, anason, kimyon vb).

Özellikle son yıllarda tarımsal ürünler­de dış ticaret açığının hızla arttığı dikkat çekmektedir.

Aşağıdaki konu Çok Önemli Kesin Soru Geliyor;

TÜRK TARIM SEKTÖRÜNÜN AB ORTAK TARIM POLİTİKASINA UYUMU

Denetim Amaçları ;

  • Üretim standartlarını ve tarım teknolojisini geliştirmek,
  • Tarımsal üretim araçlarının etkili kullanımını sağlamak,
  • Avrupa’daki tarımsal üretimin verimliliğini artırmak,
  • Piyasalarda istikrarı sağlamak,
  • Ürün arzının güvenliğini sağlamak,
  • İşgücünün optimum kullanımını sağlamak,
  • Gelir artışı sağlamak,
  • Fiyata dayalı haksız rekabetin önüne geçmek.
  • Tek tarım pazarı ilkesi: Bunun anlamı, AB’ye üye ülkeler arasında tarım ürünle­rinin serbest dolaşımı önündeki tüm engellerin kaldırılması ve tarımsal ürünlerin piyasa koşulları içerisinde alınıp satılabileceği tek bir pazarın oluşturulmasıdır.
  • Topluluk tercihi ilkesi: Bu ilke ile ithal ikameci bir anlayış içerisinde, önce­likle AB’ye üye ülkelerin tarım ürünlerinin tüketilmesi ve söz konusu yerli ürünlerin ithalata karşı korunmasını sağlayarak AB tarım ürünleri ihracatının geliştirilmesi hedeflenmektedir.
  • Ortak mali sorumluluk ilkesi: Bu ilke doğrultusunda AB’de OTP’ye ilişkin tüm harcamalar, üye ülkeler tarafından ortaklaşa karşılanacaktır. Bu amaçla, 1962 yılında AB bütçesi içerisinde Tarımsal Garanti ve Yön Verme Fonu (FEOGA) oluşturulmuştur.

 

2 YORUMLAR

  1. Öncelikle çok teşekkür ederim. Buradan notları çok rahatlıkla bulabildim eminim çok çok çok işime yarayacak… Sizin verdiğiniz notlarla çalışacağım umarım geçiş sağlarım dersten. Geçersem sayet buraya tekrar yorum yapıp bildireceğim.

    Çok sağol…

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here